1η θεματική:
The place and the people

Γύρω μας τα παραδοσιακά σπίτια και η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής. Το Χαλίκι είναι ένας χαρακτηρισμένος παραδοσιακός οικισμός που βρίσκεται στα “σύνορα” της Θεσσαλίας με την Ήπειρο στο όρος Λάκμος ή Περιστέρι, στην αρχή της κοιλάδας του Αχελώου. Ο οικισμός είναι χτισμένος σε υψόμετρο περίπου 1.150 μ. Ενώ είναι λίγοι οι κάτοικοι κατά τη διάρκεια του χειμώνα, την άνοιξη και ιδιαίτερα το καλοκαίρι αυξάνονται τα άτομα που μένουν και εργάζονται στο Χαλίκι.

Η νομαδική κτηνοτροφία είναι η κύρια οικονομική δραστηριότητα της κοινότητας, και είναι αυτή που διαμορφώνει τον χώρο, τον χρόνο και το τοπίο της περιοχής. Ακόμα και σήμερα, και παρά τις δυσκολίες, υπάρχουν αρκετά κοπάδια στην περιοχή με αιγοπρόβατα, ενώ τα τελευταία 15 χρόνια αυξάνονται τα κοπάδια με αγελάδες. Σημαντική είναι η παρουσία ενός από τα λίγα ορεινά παραδοσιακά τυροκομεία που χρησιμοποιεί ότι παράγεται από τους κτηνοτρόφους. Επίσης, σημαντική είναι η παρουσία του Πολιτιστικού Συλλόγου Χαλικίου ο οποίος πέρα από τις άλλες δράσεις του λειτουργεί και το Λαογραφικό Μουσείο Χαλικίου. Το Λαογραφικό μουσείο λειτουργεί στο ανακαινισμένο από τον Πολιτιστικό Σύλλογο σχολείο του οικισμού κατά τους καλοκαιρινούς μήνες μαζί με το Πολιτιστικό κέντρο και μια μικρή βιβλιοθήκη.

Οι πρώτες αναφορές για το Χαλίκι εντοπίζονται σε έγγραφα από το 1336. Το Χαλίκι παλιότερα αποτελούνταν από δύο οικισμούς. Τον 17ο αιώνα άρχισαν να φαίνονται τα σημάδια συγκρότησης του σημερινού Χαλικίου, όταν έγιναν και τα πρώτα κοινωφελή έργα όπως γεφύρια, πλακόστρωτες στράτες κ.ο.κ. Όπως συνέβη και με τους υπόλοιπους οικισμούς του Ασπροποτάμου έτσι και το Χαλίκι άκμασε ιδιαίτερα τον 18ο αιώνα. Το χωριό καταστράφηκε από τις Γερμανικές κατοχικές δυνάμεις το 1943, έτσι δε μπορούμε να δούμε πολλά από τα παλιά σπίτια. Η αναδόμηση όμως που έγινε στον οικισμό μετά τη δεκαετία του ‘50 ακολούθησε την προηγούμενη αρχιτεκτονική.